Going to a hospital in Japan; whats that like?

‘t Is altijd lente in de ogen van de doktersassistente…
De medische wereld in Japan is heel anders dan in Nederland. Zo zijn er bijvoorbeeld geen huisartsen hier net zoals in Nederland. Al heb je bij wijze je grote teen gestoten dan ga je direct naar het ziekenhuis. Alle zaken, klein of groot, worden hier behandelt.
Er zijn veel ziekenhuizen en elke staat weer voor iets anders goed aangeschreven. Het is dan ook niet ongebruikelijk dat Japanners pasjes hebben voor meerdere ziekenhuizen.

De kosten verbonden aan ziek zijn vallen over het algemeen best mee. Als je een full time medewerker bent binnen een organisatie, dan betaalt je baas over het algemeen je basis ziektenkostenverzekering en dat van je vrouw en kinderen.

Als je naar de dokter moet, of medicijnen nodig hebt, dan betaal je 30% van de kosten zelf en de rest valt onder de verzekering. Geen eigen risico of dat soort geneuzel, gewoon altijd 30%. Hoewel… Er zijn wel uitzonderingen. Kanker wordt gezien als een dure ziekte dus daar moet je je apart voor verzekeren. Ook zwangerschap wordt niet als een ziekte gezien dus dat is geheel voor eigen kosten. Niet slim als je bedenkt dat het aantal Japanners elk jaar schrikbarend terugloopt.

Hoe gaat een ziekenhuisbezoek in z’n werk?
Uiteraard moet je eerst een Japanse ziekenfondskaart hebben en moet je ingeschreven staan bij het ziekenhuis. Dan krijg je direct een pondskaartje (wie zegt dat Japan technologisch ver vooruit is?!) Voor veel artsen moet je van tevoren een afspraak maken. Dat kan telefonisch bij de receptie van elke afdeling. Eenmaal aangekomen bij het ziekenhuis, moet je je pondskaartje in een automaat stoppen om een nummer te trekken. Het systeem verifieerd om welke tijd je een afspraak hebt, want zonder afspraak krijg je geen nummer. Aangezien je verzekering aan je werkgever gelinkt is, en dat weer niet in verbinding staat met het systeem van het ziekenhuis, krijg je 1x per maand geennummer. In dat geval moet je naar een speciale receptie toe waar ze controleren of je nog steeds verzekerd bent.

Direct betalen graag!
Nadat je bij de arts bent geweest is het gelijk betalen geblazen. Eerst moet je met een mapje wat je van de dokter krijgt met je gegevens naar weer een speciale balie. Daar controleren ze je pondkaartje nog een keer en krijg je van het systeem een nieuw nummertje. Daarmee moet je naar het betaalcentrum gaan. Op een bord komt jouw nummer te staan en als dat het geval is mag je naar een van de stokoude betaalautomaten lopen om contant of met creditcard af te rekenen.

Bij de apotheek
Mocht je medicijnen nodig hebben, dan heb je van je arts een recept gekregen. Daarmee ga je naar de apotheek. Eenmaal binnen ga je eerst naar de balie en geef je je ‘medicijnen paspoort’ en je recept af. Dit paspoort, vergelijkbaar met wat je in Nederland van de dierenarts krijgt, geeft aan watvoor medicijnen er zijn voorgeschreven. Dit wordt altijd eerst gecontroleerd. Dan krijg je een nummertje en kun je wachten tot je beurt. De apothecaresse (de meeste zijn vrouw, vandaar) verifieert je naam en geeft je een uitleg over de medicijnen, dan mag je bij de volgende balie betalen en zit het hele proces er eindelijk op!

20130322-150122.jpg

20130322-150229.jpg

Categories: Stories about Japan | Tags: , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: