Japans treasures: the tea ceremony

(For an English translation, please scroll down)

Je kunt de Japanse cultuur niet bespreken, zonder het ook over de theecermonie te hebben. De theeceremonie stond bovendien aan de wieg van andere culturele activiteiten zoals Kaiseki Ryori cuisine en Sukiyaka zukuri architectuur, keramiek en kunst.

‘Cha’ is Japans voor thee. Er zijn aardig wat uitdrukkingen in het Japans waar thee in voorkomt. Zoals bijvoorbeeld:’Chagake ni taifu nashi’(groot zijn is niet altijd handig), ‘Mecha kucha’ (ongeorganiseerd) en ‘Cha cha o ireru’ (iemand plagen door hem te onderbreken).

De naam voor theeceremonie is Chado. Dit stamt af van Cha-no-yu (heet water thee) wat later Chado (thee kunst) werd.

Oorspronkelijk vanuit China

De theeceremonie komt oorspronkelijk uit China. In het begin van de 9e eeuw werd het overgebracht naar Japan door Japanse gezanten die naar China gingen gedurende de Tang dynastie.(618-907)

Deze mannen waren erg onder de indruk van wat er een China allemaal gebeurde aan het keizerlijk hof, en zo werd de theeceremonie vanuit China naar Japan gehaald. De stijl die vanuit China werd geïntroduceerd, heet Dancha. (Dit betekent letterlijk blokthee aangezien thee oorspronkelijk werd verkocht in blokken waar er tijdens de ceremonie stukken van werden afgebroken en in gekookt water werden geplaatst.

Macha (groene thee in poedervorm) die we nu allemaal associëren met de Japanse theeceremonie, werd pas populair tijdens de Chinese Song dynastie (960-1279). Deze vorm werd in Japan geïntroduceerd, tezamen met de ‘Zen’ doctrine door de Japanse priester Eisai (1141-1215) tijdens de Kamakura periode (1192-1333). Deze man heeft een boek geschreven over thee als medicijn en in het boek schrijft hij dat thee een magisch middel is voor een lang leven. Gezien de gemiddelde levensverwachting van Japanners, zou daar best nog iets in kunnen zitten.

Japanese macha (espresso tea)

Japanese macha (espresso tea)

Thee proeven; samurai-style

Aan het einde van de Kamakura periode werd de theecultuur pas echt populair. Het fenomeen theefeestje kwam in zwang. Er werden veel verschillende soorten feestjes georganiseerd, waaronder de Tocha (thee gevecht). Dit was een feestje waarbij geld kon worden verdient. Deelnemers aan dit evenement moesten thee proeven en dan moesten zeggen wat voor thee en zelfs water ze net hadden gedronken en waar dit vandaan kwam. Voor de winnaars kon dit best lucratief zijn. Deze vorm van theeceremonie werd in deze tijd erg populair met name onder Samoerais. Deze mannen hadden aardig wat trofeeën verzameld, geïmporteerd vanuit China, die ze graag aan hun vrienden wilden laten zien. Een theefeestje was daar een uitgelezen mogelijkheid voor. Op dat moment was er nog geen haard in de woonkamer, dus de thee werd niet voor de neus van de gasten klaar gemaakt. De theeceremonie zag er toen dus heel anders uit dan hoe we die nu kennen.

De kunst van de stilte en eenvoud

Rond de 15e eeuw veranderde de theeceremonie sterk. De trend werd om de schoonheid te zien in de simpelere dingen; Wabicha genaamd. (Wabi is het esthetische en morele principe van stilte en simpliciteit). Sen no Rikyu was hiervoor verantwoordelijk. Hij bedacht dat de theeceremonie in een aparte, hiervoor aangelegde kamer moest plaatsvinden.

De regels waren streng ten opzichte van hoe deze kamer eruit moest zien. Zelfs de ingang (Nijiri guchi) werd opzettelijk klein en laag gehouden, zodat iedereen die binnen trad, ongeacht zijn of haar positie wel moest buigen voor de meester.

Ook werd door hem in deze tijd het gereedschap uitgevonden wat tegenwoordig nog steeds wordt gebruikt voor de theeceremonie.

Helaas liep het niet goed af met de beste man. Hij was erg geliefd aan het hof vanwege zijn kennis en kunde, maar werd uiteindelijk gedwongen zelfmoord te plegen door de orde van Hideyoshi.

In de Edo periode (1603-1867) werd het principe van ‘do’ uitgevonden. (het meesterschap in bepaalde kunsten en sport). Zo kwam het dat de theeceremonie haar naam ‘Chado’ kreeg.

In de 18e eeuw werd de theeceremonie zo populair, dat het niet alleen meer weggelegd was voor het hof de adel en de gegoede burgerij. Ook onder de gewone bevolking werd het populair. Voorheen was het heel moeilijk om de bevoegdheid te krijgen om de theeceremonie te leren en uit te oefenen. Met de invoering van het Iemoto systeem, werd het mogelijk voor iedereen om deze kunst te beoefenen. Uiteraard waren er genoeg mensen die hier niet van gecharmeerd waren en zeiden dat de theeceremonie slechts nog een goedkoop volksvermaak was geworden en haar glans had verloren.

Ook een keer een echte Japanse theeceremonie meemaken?
Hama-rikyu Garden Office Tel: 3541-0200
Address: 1-1, Hama Rikyu-teien, Chuo-ku, Tokyo (Zip: 104-0046)
http://www.dento-wa.jp/11/en/schedule/schedule08.html#venue02

English:

Japanese tea ceremony

Japanese tea ceremony

(For an English translation, please scroll down)

You cannot talk about Japanese culture without mentioning the tea ceremony. The tea ceremony stood at the cradle of other cultural activities such as the Kaiseki Ryori cuisine and Sukiyaka zukuri architecture, ceramics and art.

‘Cha’ is Japanse for tea. There are quite a few expressions in Japanese that include the word ‘tea’. For:’Chagake ni taifu nashi’(It is not always convenient to be big), ‘Mecha kucha’ (disorganised) en ‘Cha cha o ireru’ (teasing someone by interrupting them).

The name of the tea ceremony in Japanese is Chadou. This stems from Cha-no-yu (hot tea water) this later became Chado (tea art).

Originally from China

The tea ceremony is originally from China. In the beginning of the 9th century tea was first brought Japan by Japanese emissaries that went to China during the Tang dynasty.(618-907)

These men were so impressed by what was happening in China at the Royal court, they brought a lot of these Chinese traditions and wares from China to Japan. Including the tea ceremony. The style that was introduced from China was called Dancha. (This litterally means block tea since the tea was originally sold in blocks that were used during the tea ceremony. During the ceremony pieces were broken off these blocks and were put into boiled water.

Macha, green espresso tea

 Macha (groene tea in power form) the one we now associate with the Japanese tea ceremony, did not become popular until the Chinese Song dynasty (960-1279). This form was introduced to Japan together with the ‘Zen’ doctrine by the Japanese priest Eisai (1141-1215) during the Kamakura period (1192-1333). This priest wrote a book about tea as a medicine and in the book he wrote that tea has some magic properties that help the drinker to gain a long life. If you look at the average age of most Japanese, there might be some truth in that!

Japanese macha (espresso tea)

Japanese macha (espresso tea)

Tea tastings; samurai-style

In the late Kamakura period the tea culture really picked up and became popular. The fenomenon of the tea party became the thing to do. Many different types of tea parties were organized among which the Tocha (tea fight).  This was a special kind of tea party where money could be made. Participants to this event had to taste tea and tell the others what kind of tea it was and even what kind of water the tea was made with and where it came from. For the winners this game could be quite lucrative. This form of tea ceremony became especially popular among Samurai. These men had collected quite a few trophies from China during raids or while trading and of course they were all to happy to show them to their friends. A tea party was the perfect opportunity to show off. At that time there was no such thing as a living room separate from the kitchen area. The tea was made over a fire right in front of the guests. The tea ceremony was quite different then from what it is today.

De kunst art of silence and symplicity

Around the 15th century the tea ceremony changed drastically. The trend of the time was to see the beauty in simple things, called Wabicha. (Wabi is the esthetic and moral principle of silence and simplicity). Sen no Rikyu was responsible for introducing this new way of thinking. He was the one that decided that the tea ceremony should take place in a separate room that was especially designed for this purpose.

The rules were strict in regards to how this room should look. Even the entrance (Nijiri guchi) was made really low on purpose so anyone who entered this room, no matter what his or her position, had to bow for the master in order to enter.

During this time special tools  designed and used for the tea ceremony that are still in use today.  Unfortunately things for Sen no Rikyu did not end well. He was very loved at the court because of his knowledge and expertise, but was forced to commit suicide (senpukku) by the order of Hideyoshi.

In the Edo period (1603-1867) the principe of ‘dou’ was invented. (this is the mastery of certain arts and sports). This is how the tea ceremony got its name ‘Chadou’ and became a highly valued art only practiced by specialized tea masters that had to work and slave for years to perfect their art.

In the 18th century the tea ceremony became so popular that it was not only solely for the court and the nobility. Even among common people the tea ceremony became popular. Before it had always been difficult to receive a licence to learn and practice the tea ceremony. When Iemoto system, was first introduced, it became possible for everyone to learn this art form. Of course there were many people that thought this to be an abomination and said the tea ceremony had only become a cheap parlor trick now that is was introduced to the commoners and had lost its shine, but this really propelled the ceremony forward and made it common place in the hearts and minds of many Japanese.

Would you like to witness a real Japanese tea ceremony too?

Here is some more information on how to do so.

Hama-rikyu Garden Office Tel: 3541-0200
Address: 1-1, Hama Rikyu-teien, Chuo-ku, Tokyo (Zip: 104-0046)
http://www.dento-wa.jp/11/en/schedule/schedule08.html#venue02

 

If you have enjoyed this post, please click on the title of the post and then the ‘like’ button, or better yet, leave a comment and show me how you feel.

Categories: Japanese customs | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: