Japans treasures: Go

(For an English translation, please scroll down)

master and geisha playing go

master and geisha playing go

wat is go?
Go is een bordspel wat veel in Japan wordt gespeeld. Het is vergelijkbaar met dammen of schaken. Het spel staat bekend om de vele mogelijke strategische spelvormen ondanks dat het vrij simpele regels heeft. Schaakmeeser Emanuel Lasker zegt hierover: “De regels van het Go zijn zo elegant, organisch en rigoreus in haar logica, dat als er een intelligente levensvorm in het universum bestaat buiten de aarde, ze vrijwel zeker een variant van Go zullen spelen!”
De twee spelers plaatsen om de beurt zwarte en witte stukken (stenen genaamd) over vrije kruispunten (dit noemt met punten) over een grid van 19×19 lijnen. Beginnelingen spelen vaker op een kleiner bord van 9×9 of 13×13. Het doel van het spel is om de stukken van de tegenspeler te omringen. Als je een stuk speelt op het bord, dan mag je het stuk niet meer verzetten, tenzij dit stuk door de tegenspeler van het bord af wordt gespeeld. Get spel eindigt pas als geen van de spelers meer een zet kan maken. Het spel heeft geen spefieke regels hoe het moet eindigen. Op het einde tellen de spelers hoeveel stukken van het bord zijn gespeeld en wie er een groter deel van het bord tot zijn teritorium heeft geclaimd om te bepalen wie de winnaar is. Een speler kan het spel ook opgeven en zo de verliezer worden.

de geschiedenis
Volgens legenden gaat de oorspong van het ‘Go’ terug naar Yao en Shun, twee legendarische keizers van het oude China. Hoewel gelijksoortige spelen als Go, waarbij het de bedoeling is dat je de stenen of stukken van je tegenstander omringt met die van jou, door heel Azië werden gespeeld, is het helaas niet te achterhalen waar Go oorspronkelijk vandaan komt. Er is een theorie die zegt dat Go oorspronkelijk werd gebruikt om de toekomst te voorspellen.
We weten echter wel dat de originele vorm van Go uit China komt. Het spel werd met name tijdens de lente en herfst gespeeld. Van oorspong op een veld van 17×17 vakjes, tegenwoordig speelt men op 19×19 vakjes.
In het boek van ‘Sui’ wat werd uitgegeven in de 7e eeuw, staat in beschreven de voorliefde van Japanners voor Go en Sugoroku (een soortgelijk spel) en Bakuchi (gokken), gaat men er vanuit dat Go in ieder geval niet later dan de 5e of 6e eeuw naar Japan kwam. Het lievelingsbord van de keizer Shoumu kun je terugzien in Shousouin, een gebouw waar vele oude kunststukken uit vroeger tijden te zien zijn.

go om geld
Met Go kon serieus geld worden verdiend. Er gaat zelfs een verhaal dat de priester Kanren en meester in het Go een spelletje speelde met de keizer Daigo. De priester won en kon met het geld wat hij van de keizer had afgetroggeld een tempel bouwen!

de grondlegger van het go
Een persoon die een significante impact had op het spel Go was Hon’inbou Sansa. Deze priester woonde in Tacchuu Hon’inbou bij de Jakkou tempel in Kyoto. De invloed die deze man op het spel had, is te vergelijken met de invloed die Sen no Rikyuu had op de thee ceremonie en Zeami had op Noh. (klassiek Japans muziek drama). Nadat de Tokugawa Bakufu was aangetreden, werd deze man uitgenodigd om naar Edo te komen om Go aan de nobelen te leren.

vrije plekken
Rond de Edo periode werd ook het ‘vrije plekken systeem’ ingevoerd. Dit systeem zorgt ervoor dat spelers geen vaste beginopstelling meer hoefden aan te nemen zoals dat hiervoor wel gebruikelijk was. Hierdoor werd het mogelijk nieuwe strategieën te ontwikkelen zoals ‘fuseki’ (start strategie) en ‘joseki’ (de stenen voor beide zijden op de beste plek neerzetten) en werd veel meer een veelzijdiger spel met meer ingewikkelde strategieën.
In het begin van de 20e eeuw werd dit vrije plekken systeem ook in China ingevoerd en is het nu onderdeel van de internationale Go regels.

officiele baan
Tijdens de Edo periode kon je je brood verdienen als professionele Go speler. De Bakufu gaf Go spelers een salaris en liet ze spelen in het Edo kasteel. De beste spelers onder de Meijin (Go grootmeesters) kregen de post van Godokoro. De Godokoro had veel macht, waaronder het recht om een licentie te verstrekken. Vandaar ook dat er serieus gestreden werd in de vorm van Sodo (vecht go) om deze post van Godokoro te bemachtigen.

go en de gewone bevolking
Rond de 15e en 16e eeuw verspreide Go zich onder het gewone volk. Go werd zo populair dat er zelfs Senryuu (grappige haiku) over werden geschreven. Bijvoorbeeld ‘Ik houd van, en haat mijn Go rivaal’.
In het midden van de 19e eeuw was Go zo populair dat er ook meer dan 10 vrouwen hadden met een licentie.
Tijdens de Meiji restauratie stortte het Go establisement in. Alle hoofden van de scholen verloren niet alleen hun salaris, maar ook hun Samurai status.
Pas in 1924 een jaar na de grote kanto aardbeving, krabbelde Go weer een beetje op.

de ‘uitrusting’
Wat heb je nodig om Go te kunnen spelen?
Natuurlijk de ‘Goban’ (het bord), de ‘Goshi’ (de stenen) en de ‘Goke’ (bakje om de steentjes die je hebt gewonnen in te leggen). De spelers zitten tegenover elkaar en spelen over de grid lijnen die ‘Me’ worden genoemd.
Er worden meerdere houtsoorten gebruikt om het Go bord te maken, maar de Kaya boom (Torreya nucifera) wordt gezien als het beste materiaal. Voor de zwarte Go stenen is de Nachiko steen die wordt gemijnd in het Kumano gebied het beste en voor de witte stenen worden witte schelpen vanuit het Hyuuga gebied gebruikt.
Een volledige set bestaat uit 181 zwarte stenen en 180 witte stenen en deze zijn precies genoeg om alle ‘Me’ van het bord te bedekken. Voor het bakje voor de stenen wordt hout van de Morus boom vanuit het Izu schiereiland gebruikt.

Wil je zelf ook eens Go proberen?
Kijk dan eens op http://playgo.to/iwtg/en/
Dit is een website waarbij je op een interactieve manier het spel en alle strategieën je eigen kunt maken. Wil je liever een ‘echt’ bord. Kijk dan eens op http://www.igo-shogi.co.jp” Deze website is wel alleen in het Japans. Hier is nog een alternatieve website met winkels waar je het spel Go kunt kopen in Tokio. Deze website is helaas ook alleen in het Japans.

English:

master and geisha playing go

master and geisha playing go

What is Go?

Go is a board game that is played in Japan. It is comparable with checkers or chess. The game is known for the many strategic moves you can make eventhough it is simple in its rules. Chessmaster Emanuel Lasker refers to it as: “The rules of Go are so elegant, organic and rigorous in its logic, that if there are intelligent life forms out there in the universe (other than us), they will definitely play some form or other of Go.” Two players both place black and white stones on the board across free intersections on a grid of 19×19 lines. Beginners usually play on a board of 9×9 lines or 13×13 lines. The aim of the game is to surround the other players pieces and claim the biggest territory. Once a piece is played, it cannot be moved, unless it is conquered by the opposite player and therefore removed from the board. Go only ends when none of the players can make a move. The game does not have any specific rules how it should end. At the end both players count how many pieces they have played off the board and who has claimed the biggest territory to assess who is the winner. A player can also give up and forfeit the game.

The history

According to legends the game of Go goes back to the Yao and Shun. Two legendary emperors of ancient China. Although games like Go were played all over Asia, it is not exactly clear where the game originated from. Most, however, say it originates from China/ There is even a theory that claims that Go was originally used for divination purposes! All we know for sure is that the original form comes from China, although back then the game was played with a grid of 17×17 and now it is 19×19. In the book of ‘Sui’, which was published in the 7th century, it is written that Japanese have a love for Sugoroku (a game like Go) and for Bakuchi (gambling), because of this publication it is widely thought that Go was introduced to Japan no later than the 5th or 6th century. The favourite board of emperor Shoumu can be seen in Shousouin a building where many ancient artefacts are kept.

Go for cash

By playing Go you could earn a good living. There is even a story that tells of priest Kanren, who was a Go master, who played with emperor Daigo. The priest won and with the earnings he was able to build a new temple!

The founding father of go

One person that meant a lot for Go was Hon’inbou Sansa. This priest lived in Tacchuu Hon’inbou at the Jakkou temple in Kyoto. The influence this man had on the game is comparable with the influence Sen no Rikyuu had on the tea ceremony and Zeami had on Noh. (classical Japanese music drama). After the Tokugawa Bakufu came into power, this man was invited to come to Edo to teach Go to the establishment.

Free moves

Around the Edo period, the free moves system was introduced. This system meant that players no longer had to place their pieces according to a set beginner position, but where able to place they pieces wherever they liked. This meant that a large number of new strategies could be used like the ‘fuseki’ (start strategy) en ‘joseki’ (placing the stones on both sides on the most advantageous spot). The game became much more intricate in its details and more complicated strategies where developed.
In the beginning of the 20th century this ‘free style’ Go was introduced back into China and now it is part of the international rules of Go.

Official job

During the Edo period it was possible to make a serious living as a professional Go player. The Bakufu gave any official Go players a salary and let them play in the Edo castle. The best players among the Meijin (Go masters) received the position of Godokoro. The Godokoro had a lot of influence and power, among which the right to issue licences. In order to obtain this position of Godokoro, many people battled it out by playing Sodo (fighting go).

Go and the commoners

Around the 15th and 16th century, Go spread among the common people. Go became so popular that there were even Senryuu (funny haiku) written about it. For example ‘I both love and hate my Go opponent.’ In the middle of the 19e century Go  became so popular that more than 10 women had licences to practice Go. During the Meiji restauration, Go’s popularity plummeted. All the heads of the Go schools did not only lost their wages, they also lost their samurai title. Only in 1924, one year after the great Kanto earthquake Go reestablished itself.

The ‘gear’

What does one need to play Go? Ofcourse the ‘Goban’ (the board), the ‘Goshi’ (de stones) and the ‘Goke’ (bowl used to place your opponents stones which you have won into) The players sit across from each other and play the different grid lines, called ‘Me’.
 There are several different kinds of wood used to manufacture the Go boards, but according to the experts wood from the Kaya tree (Torreya nucifera) is considered the best material. For the black Go stones the Nachiko stone is mined in Kumano area. The best material for the white stones are shells from the Hyuuga area.
A full set consists of 181 black stones and 180 white stones. These are exactly enough to cover the entire board. For the Goku, the little bowl, the best wood to use is that of the Morus tree that comes from the Izu peninsula.

Would you like to try Go yourself?

Then please visit http://playgo.to/iwtg/en/
This is an interactive website that has many tutorials on Go and teaches you step by step to become a great Go player.

If you prefer the ‘hands on’ experience, you can by your own Go board in Tokyo at these places: http://www.igo-shogi.co.jp” (website only in Japanese) or click here for a list of all Go shops in Tokyo. (also only in Japanese)

Categories: Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: